نوشته هایی در اعتراض به حکم عدالتخانه

چندی پیش شنیده شد که یکی از فعالین سابق دانشجویی توسط قوه قضائیه به جرم افترا و نشر اکاذیب در سایت خبری خود به 6 ماه حبس و 20 ضربه شلاق محکوم گردید. جالب اینجاست که این فعال دانشجویی چند خبر و مطلب تحلیلی در مورد فردی که به گفته ریاست جمهوری اسلامی و وزیر اطلاعات جاسوسی او محرز گردیده به این موارد محکوم شد.

جالب‌تر اینکه پس از کش و قوس طولانی در مورد پرونده این متهم به جاسوسی و همزمان با آن به نقل از وزیر اطلاعات «با فشارهای وارده بر قاضی پرونده از طرف‌ برخی افراد» این فرد –یعنی آقای حسین موسویان- در موارد اصلی اتهام تبرئه شده و تنها در یک مورد و آن هم تبلیغ علیه نظام مجرم شناخته شد و به 6 ماه حبس و مقداری جریمه نقدی و انفصال از مشاغل دولتی محکوم گردید. یعنی دقیقا برابر با همان مقدار حبسی که برای متهم به نشر اکاذیب و افترا -امیر تفرشی، مدیر مسئول سایت عدالتخانه- در نظر گرفته شده بود.

فرضاَ با پذیرفتن درستی مجرم شناخته شدن این دو فرد در اتهامات ذکر شده چگونه است که برای فردی با جایگاه آقای موسویان-یعنی فعالیت در مجمع تشخیص مصلحت نظام و عضویت در تیم مذاکره کنندۀ هسته‌ای- تبلیغ علیه نظام(ارائۀ تحلیل به بیگانه و نه اسناد!) در مقایسه با یک فعال سیاسی به جرم افترا و نشر اکاذیب حکم‌های متشابه با میزان حبس یکسان و نیز حکم شلاق برای فرد دوم صادر می‌شود. چگونه است فردی که به علت نقل گفتۀ ریاست جمهوری که حتی لفظ متهم را هم برای آقای موسویان به کار نمی‌برد و او را صریحاَ جاسوس هسته‌ای می‌خواند (در دیدار دانشجویی در دانشگاه علم و صنعت-پاییز 86) محکوم می‌گردد. البته می‌توان آقای تفرشی را به علت رعایت نکردن امانت و اضافه کردن لفظ «متهم به» به «جاسوس هسته‌ای» را در سخنان ریاست جمهوری مورد عتاب قرار داد!

به هر حال آنچه مسلم است این است که قوۀ قضائیه و قاضی مربوطه تحت تاثیر فشار‌ها و سخنان کسانی که هیچ جایگاه و تخصصی در مسالۀ قضا ندارند حتی کسانی که طبق گفتۀ وزیر اطلاعات با قاضی پرونده تماس گرفته‌اند یا او را به مجمع یا دفتر خود فراخوانده‌اند قرار نمی‌گیرد و پرتلاش و مسمم به مبارزه با شیادین و تمامیت خواهان و انحصار طلبان و غیره می‌پردازد.  به این ترتیب است که قوۀ محترم قضائیه با تمام توان و بدون سیاست کاری و باندبازی و مصلحت اندیشی‌های سیاسی به وظیفۀ خطیر خود عمل می‌کند و اصلا همین طور شد که این ویرانۀ چندین سال قبل حال به قصر و حرم‌سرای مجللی بدل گشته است!